Het volgende verhaal is geschreven voor een schrijfwedstrijd. De opdracht was: Schrijf een dialoog van 500 woorden waarin er met kerst iets volledig uit de hand loopt.
Vegetarisch
Door RiNi Pietersen
‘Welkom Mark en ouders. Vorig jaar hebben Caro en Mark elkaar met kerst ontmoet. Deze kerst zijn we voor het eerst met zijn allen bijeen. Fijn jullie te ontmoeten en dat het jullie moge smaken.’
‘Dank schonevader. Lientje en ik: dat was liefde op het eerste gezicht. Fijn u eindelijk te ontmoeten, ondanks Lientje’s pogingen het tegen te houden. Laatst viel ze zomaar van de trap en zaten we op de EHBO. De keer erop liet ze mij plots overwerken. Ik hoop dat Lientje onze huwelijksdatum sneller prikt. Eet smakelijk!’
‘Bon appetit. Heerlijke tomatensoep mam!’, zegt Carolien.
‘Ik hou niet van tomaten en hij is flauw.’
‘Mark!’
‘Ik zeg wat ik denk, schat.’
‘Goed, ik ga de biefstukjes bakken. Help jij, Carolien?’ zegt mam.
‘Lientje, BIEFstukjes? Mijn ouders zijn vegetariërs, dat weet je,’ sist Mark.
Carolien negeert Mark’s opmerking en loopt met de lege soepkommen naar de keuken.
‘Mam, heb je rekening gehouden met Mark’s ouders? Die zijn vegetarisch.
‘Vege….hè? Oh, helemaal vergeten.’
‘Wat moeten mijn ouders eten?’, roept Mark vanuit de eetkamer.
‘Sorry, ik heb er helemaal niet aan gedacht. Maar er is ander eten genoeg: aardappelpuree, gegrilde groenten, gemengde sla… allemaal zonder vlees!’
‘Ik vind dat dit niet kan. U had hier rekening mee moeten houden! Zo is de kerst nu al verpest.’
‘Mark’, zegt zijn moeder, ‘hou erover op. Er is genoeg te eten, ook voor ons. We verhongeren niet.
Stilletjes schept iedereen zijn bord vol, óók de ouders van Mark.
‘De puree is wat korrelig. De smaak is wel aardig.’
‘Allemachtig Mark!’, zegt Carolien.
Ze heeft inmiddels een hoog rode kleur en kijkt strak naar haar bord.
‘Lientje, liefje, het ís toch zo?’
Mark wil zijn arm om haar heen slaan, maar zij weert hem af. De gesprekken verstommen.
‘Ik heb een toetje: hangop met aardbeien en honing met pistachenootjes’, zegt mam, ‘vegetarisch!’
‘Aardbeien in de winter? Die hebben geen smaak. Lientje kan trouwens beter geen toetje nemen. Straks wordt ze nog dikker.’
‘MARK!’, sist Carolien.
Ook het toetje wordt in stilte gegeten. Op de achtergrond klinkt ‘Last Christmas’ van Wham. Als iedereen klaar is met eten staat Carolien op en begint met opruimen.
‘Lientje, ik help wel even. Zetten we gelijk koffie!’, zegt Mark alsof er niets gebeurd is.
‘Mark, je doet onbeschoft.’, zegt Carolien in de keuken, terwijl ze de vaatwasser inruimt.
‘Lientje, ik geef mijn mening!’
‘Je bent voor het eerst bij mijn ouders!’
‘Zenuwpees! Je maakt je altijd overal druk om.’
‘Jij hebt altijd kritiek op mij.’
‘Kritiek op jou? Lientje, ik hou van jou. Ik zeg alleen de waarheid.’
‘Ik viel niet zomaar van de trap!’
‘Dat was je eigen schuld…’
‘Eigen schuld? Mark, STOP. En dan zeggen dat ik beter geen toetje kan nemen.’
‘Ja, je bent gewoon te dik.’
Er klinkt een luide kreet. Mam rent de keuken in. Carolien staat bij het aanrecht, in haar hand een mes. Het bloed drupt eraf.
‘Hij stopte maar niet.…’ stamelt ze, ‘ik zei nog zo dat hij op moest houden!’
“Weglopen voor het leven”
Heerlijk leesboek: je zit direct in het verhaal, je leeft automatisch mee met de verschillende personages.
Het voelt soms ongemakkelijk, omdat je ‘goed’ en ‘kwaad’ tegen elkaar afweegt en daar een grijs gebied tussen ligt! Wat zou je zelf doen? Hoe ver zou je zelf gaan?
Het boek leest lekker en je ziet het allemaal in beelden voor je. Een aanrader dus!
Wat een intrigerende en meeslepende roman is ‘Weglopen voor jezelf’. RiNi Pietersen beschikt over een natuurlijke, vlotte en levendige schrijfstijl die je moeiteloos het verhaal intrekt. Vanaf de eerste pagina roept het verhaal vragen op en voel je de drang om te ontdekken hoe alles werkelijk in elkaar zit.
Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven, met Xavier en Jeanne als duidelijke spil. Beiden zijn realistische, gelaagde personages met een overtuigende psychologische diepgang. Ook de bijpersonages zijn zorgvuldig uitgewerkt: ze zijn geen decor, maar dragen actief bij aan de verhaallijn en versterken de complexe onderlinge dynamiek. Door de perspectiefwisselingen weet RiNi Pietersen een subtiel maar voortdurend spanningsveld tussen de personages te creëren.
Het verhaal start in Brazilië, waar al snel duidelijk wordt dat Xavier en Jeanne niet zonder reden zijn gevlucht en iets te verbergen hebben. Gaandeweg krijgt de lezer steeds meer puzzelstukjes aangereikt over hun verleden, terwijl de verhaallijn in het heden zich onverminderd blijft ontwikkelen. Ondanks hun poging een nieuw bestaan op te bouwen, worden ze voortdurend geconfronteerd met herinneringen, valkuilen en onverwachte wendingen. Ook de liefde blijkt een struikelblok. Het kantelpunt volgt wanneer een brand uitbreekt en een goede vriendin wordt beschuldigd.
De spanning is zorgvuldig opgebouwd en het beklemmende, opgejaagde gevoel dat Xavier en Jeanne ervaren, is bijna tastbaar. Ze worden gedwongen tot levensbepalende keuzes: kiezen ze voor zichzelf, of voor hun vriendschap?
Weglopen voor jezelf is een indringende roman over vriendschap, schuld en het onontkoombare verleden. RiNi Pietersen neemt je mee in het verhaal van twee mensen die proberen te ontsnappen aan wat was, maar ontdekken dat sommige dingen je blijven achtervolgen. Als lezer blijf je tot het einde nieuwsgierig: hoe sterk is hun jarenlange band, en welke prijs zijn ze bereid te betalen?
Wat een goed geschreven boek, Mijn complimenten.Vanaf het begin wil je gewoon doorlezen en weten hoe het verder gaat. Weg lopen van huis is dus niet altijd een goede optie zo zie je maar weer met het verhaal van Hein/Helmut en zijn vrouw Tineke. Helmut leeft zijn eigen leven nu in Frankrijk terwijl Tineke zijn vrouw dat ook doet maar dan gebeurt er iets vreselijks met haar…… Totdat Helmut iemand ontmoet en zijn hele leven op de kop zet. Erg nieuwsgierig hoe het allemaal gaat aflopen, en wat Jeanne allemaal op haar kerfstok heeft.
Weglopen voor jezelf van Rianne en Nicolette Pietersen is een rijke, gelaagde roman die de lezer vanaf de eerste pagina volledig het verhaal in trekt. Het is het vervolg op Weglopen voor het leven, maar is ook prima als losstaand boek te lezen. Het is een verhaal dat moeiteloos spanning, emotionele diepgang en karakterontwikkeling verweeft tot een overtuigend en levensecht geheel. De auteurs tonen een scherp oog voor menselijkheid: de personages zijn geen helden of schurken, maar complexe mensen die worstelen met hun verleden, verlangens en angsten.
Centraal staan Jeanne en Xavier, levenslange vrienden die ondanks hun hechte band telkens geconfronteerd worden met gebeurtenissen die hen uit balans brengen. Hun onderlinge loyaliteit vormt de warme kern van het verhaal, maar ook de bron van conflict. Voeg daar de intense, vaak broze relaties met personages zoals Maria en Clara aan toe, en de roman krijgt een psychologische spanning die tot het einde blijft resoneren.
Wat dit boek bijzonder maakt, is de manier waarop het verleden als een schaduw door het leven van de personages beweegt. Trauma’s, geheimen en onafgemaakte hoofdstukken uit het leven in Frankrijk blijven doorklinken in hun nieuwe bestaan in Brazilië. De auteurs beschrijven dit met een verfijnde gevoeligheid, waardoor je als lezer elke twijfel en spanning voelt.
Weglopen voor jezelf is een roman die onder de huid kruipt. Een verhaal over identiteit, vluchten én durven blijven. Kortom een aanrader. 5 sterren!
Over ‘Weglopen voor jezelf’: Boeiend boek met verrassend eind. Deze zag ik niet aankomen. Knap gedaan!
Weglopen voor het leven is een verhaal dat direct pakt vanaf het begin. De personages zijn herkenbaar en binnen enkele bladzijden word je meegezogen in de pakkende schrijfstijl van Nicolette en Rianne. Het is een verhaal dat realistisch is, het zou zo kunnen gebeuren met je broer,
je neef of misschien wel met jezelf? Het laat je nadenken over hoe je zelf in het leven staat, wat is voor jou belangrijk en voor welke dingen zou je zelf wel willen weglopen? Als lezer wil je weten hoe het verdergaat met de personages, je leeft met ze mee en wilt weten hoe de vork in de steel zit. Kortom, een boek dat moeilijk weg te leggen is, dat je meeneemt vanaf het eerste hoofdstuk en dat je laat nadenken over het leven zelf.
